.

    จู่ ๆ ฉันก็กล้าหาญขึ้นมาเหมือนคนบ้าทะลุโลก

เชื่อมั่น...และไม่หวาดหวั่นวันพรุ่งนี้อีกต่อไป

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเธอ.... อีกส่วนหนึ่งเพราะธรรมชาติช่วยเปลี่ยนแปลง

ฉันยืดอกยอมรับชะตากรรมแต่โดยดี 

..............

ต่อไปนี้...จะไม่มีอะไรทำร้ายจิตใจฉันได้อีก

ไม่ว่าเรื่องงานหรือชีวิต ฉันได้ผ่านการสูญเสียมามากพอแล้ว

จนไม่มีอะไรจะให้สูญเสียอีก ขณะเดียวกันก็ไม่มีอะไรจะให้ไขว่คว้าหาหรอก

เมื่อได้เพ่งพินิจอย่างยุติธรรมและเปิดกว้าง

...........

มันก็สมดุลดีแล้วทั้งความสำเร็จและล้มเหลว..

..ตกต่ำถึงขีดสุด และสูงส่งถึงขีดสุด

ฉันผ่านมาแล้ว.....ไม่มีสิ่งใดที่ราชันย์จะซ้ำเติมตัวเองให้ใจเสีย

ในเมื่อเขาได้ไปยืนขึ้น ณ จุดสูงสุดของยอดเขามาแล้ว

...................

ที่รัก....ฉันรักความรู้สึกตระหนักรู้ในช่วงยามนี้เหลือเกิน

เพราะมันทำให้ฉันหวนกลับสู่สามัญอีกครั้งหนึ่ง 

มีความสุขได้แม้ท่ามกลางซากปรักหักพังของชีวิต

และเป็นอิสรภาพจากพันธนาการทั้งปวง.

..................................

 We live only to discover beauty
                     All else is a form of waiting. 
**เราอยู่ไปก็เพื่อค้นพบความงาม นอกนั้นล้วนเป็นรูปแบบการเฝ้ารอ**