ฤดูกาลเก็บเกี่ยวเริ่มขึ้นแล้ว
ที่รัก
พอกลับคืนมาสู่ท้องทุ่ง ความรู้สึกอยากโบยบินกลับมาอีก ทั้งๆที่เพิ่งโบยบินมาหลัดๆ ยังไม่ทันได้นอนเลย
ฉันเลยทิ้งความรู้สึกเริงโลดใจให้คลายอุ่น และรออีกวันจึงเขียนถึงเธอออกจากห้องหับส่วนเร้น มาสู่โลกภายนอกอันรื่นรมย์และเป็นจริง.....................ที่รักเชื่อหรือเปล่าว่าแค่ 10 วันที่ฉันจากบ้านไป หญ้าดอกแก่...เสาวรสแห้งกรอบ
ดอกไม้ในแจกันน่าสงสาร ....................
..แต่บ้านก็ยังเป็นบ้าน รู้สึกว่านี่คือบ้าน และเราจะมีชีวิตอยู่กับมันแม้มันจะรกเรื้อและร้างไร้ แต่ดอกไม้น้อยๆก็ยังเบ่งบานรอรับแม้จะไม่มีใครรอที่ริมหน้าต่าง ผ้าม่านยังสะบัดลม....โบกมือรอ..........และมีใครบางคนที่เรารัก อยู่ในแสงแดดอุ่นยามเช้าในสายหมอกเทายามหนาวในบึงสีน้ำเงินเข้ม -ท้องฟ้าสีฟ้าและเหลืองทองจับตาในท้องทุ่ง..................................................ที่รักจ๋า...ตกใจมากมีนกพิราบป่า(นกเขานา)มาทำรังวางไข่ที่ค้างบวบเก่า..แล้วคิดดูเถอะ มันก็อยู่ชิดห้องทำครัวเป็นลานบันไดขึ้น-ลงหลังบ้าน-ลานซักล้างและตากเสื้อผ้า......................ตอนมาถึงวันแรกๆ ฉันยังไม่รู้ตกใจว่านกกลางคืน (ค้างคาวหรือนกเค้าหรือไง)บินออกมาจากพุ่มมะยม-บวบตรงนั้นพึ่บพั่บ 2 ครั้ง มาทำอะไรกันหนอ...ตามธรรมดา นกเขานาก็บินมาจับคู่ กู่หากันและสมสู่ให้เห็นจะๆ อยู่(ตอนจะเดินทางเข้าพระนคร)ไม่คิดว่ามันจะตั้งท้องกันได้รวดเร็วมาก และคลอด...จริงๆ นะ ...ฉันจำหน้าหนุ่มสาวคู่นี้ได้ มันชอบไร่นี้และลงกินกรวดและดอกหญ้าตรงลานหญ้าข้างบ่อน้ำ-ซุ้มศรีมาลา เป็นประจำ...ใครเป็นคนทำพิธีวิวาห์ให้พวกเขาหนอบาทหลวงที่โบสถ์ประจำหมู่บ้านหรือไฉน...................................................ยังไงๆ ฉันก็รู้แล้วว่ามีชีวิตใหม่รออยู่ในอาณาบริเวณบ้านของฉัน..มันตื่นเต้นมาก เดินก็ต้องย่องๆ สงสารแม่นกจะตกใจบินหนีเหมือนวันมาถึง..และมันจะไม่ถลาลงมากกไข่ ลูกๆ มันก็จะตายฉันจะทำอย่างไรดี ถึงจะไม่ให้มันย้ายรังไปที่อื่น(ซึ่งคงเป็นไปไม่ได้นะ ไข่ของนกเขาลูกโตประมาณผลมะปราง น้องๆไข่นกกระทาลงไปย่องๆแอบดู-พอๆกับไข่นกกระทาเลยหล่ะ)มันจะคาบหนีไปไม่ได้หรอกถ้ามันเป็นตัวแล้ว....เฮ้อ จะเป็นยังไงต่อ ยังนึกไม่ออกเราจะเลี้ยงมันได้ไหม (คงไม่ดี นกมันมีปีกเป็นท้องฟ้า)..ตัวมันใหญ่มาก สวยๆพอกับนกเขาป่า หรือนกเปล้าแต่เขานาจะคล้ายพิราบบ้านเพียงแต่ตัวรีกว่า หางยาว และออกสีดำนกเขาบ้านจะออกสีเทาอมคราม เสียงดูก็ใหญ่กว่าฉันชอบเขาเปล้า สีเทาอมฟ้า-เขียวขี้นกการเวกมีเหลืองปุยใต้อก ตาสวยมาก-แต่เสียงร้องไม่เพราะ.......................ฉันจบการบรรยายชีวิตสัตว์โลกภาคแรก-เพียงเท่านี้จะไปไปรษณีย์ สมุดบันทึกหนักมาก...ไว้หอบไปให้เธอด้วยตัวเองดีกว่านะ...รักเธอแต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เลิกรัก.........................................................
มาเยี่ยม มาเยือน ถึงเรือนชาน
