ที่รักของฉัน
..
ตอนนี้สายฝนยามค่ำคืน ก็กลับคืนสู่ความสงบงามได้
นั่งข้างหน้าต่างกระท่อม ดูพรายพร่างของสายฝน
และยินดนตรีของท้องทุ่งอีกครั้ง
เช้าวันนี้ ภูเขาชุ่มชื่นด้วยฟองเบียร์ ดูอีกทีก็คล้ายปุยหนวดคนแก่ใจดี
ที่นอนตะแคงให้ลูก ๆ ฤดูฝน จั๊กจี้สีข้างเล่น 
-บางขณะแดดก็ปรายสีมะนาวลงห่มให้
ชื่นใจที่แดดอ่อนแรงลง และถูกกำราบในที่สุด
( ช่วงต่อฤดูกาล ไม่น่ารักเอาเสียเลย.. 
เช้ามืดตื่นมาก็แดดแจ๋ จนปั่นจักรยานไม่ไหว )
แล้วฉันจะเขียนมาใหม่นะ
 
 ฉันเอง
.
.........................................