สิ่งที่ความรักนำมาให้
แม้มิใช่แค่ความหอมหวาน
แต่ที่เหลือไว้ก็หาใช่-เพียงความขมขื่น
Maya Nagel:Artist
พิมพิลาฉันมาหยุดคิดได้หลังจากคุยกับความว้าเหว่เมื่อคืนนี้ฉันได้คำตอบว่า ที่เราต้องเจ็บปวดเหลือเมื่อรักจากลานั้น ก็เพราะว่าเราพยายามลบเลือนความทรงจำดีๆ ของคนรักออกไปจากใจหากสิ่งนั้น-ต้องการเวลาที่จะลบเลือนฉันเพียงแค่อ่อนแอไปในชั่วขณะจากความอ่อนโยนของหัวใจตัวเอง.. ฉันคิดไปถึงหนังของหว่อง กาไว (Chungking Express)
ภาวะการณ์นี้ฉันเป็นเหมือนตัวละครตัวหนึ่งในนั้น-( ปลากระป๋อง)คนหนึ่งบอกว่า -ความรักไม่ใช่สิ่งมั่นคง ยืนยงพอจะให้ยึดเหนี่ยว - หรือคาดหวังว่า มันจะยังคงอยู่ตลอดไปอีกคนบอกว่า -ความไม่ยั่งยืนของความรัก
-ไม่ใช่เหตุผลที่จะกั้นตัวคุณเองออกจากการเสี่ยงที่จะรักหรือกันตัวเองจากการถูกรัก
ปลากระป๋องยังมีวันหมดอายุ ประสาอะไร ความรักหรือจะถูกยกเว้น
..ฉันยังไม่สมควรแก่การเอ่ยเอื้อนคำว่ารัก
มันหนักหนาสาหัสเกินไป
สำหรับหัวใจที่เปียกชื้นขึ้นรา...เอาเป็นว่า ฉันหลงละเมอไปในยามดึกแหละตอนนี้ฉันก็ลืมตาตื่นแล้ว
และได้ยินเสียงถอนสะอื้นมาแต่ไกลๆ
..ไม่มีอะไรน่าหวาดหวั่น พรั่นพรึงหรอก เสน่ห์เหล่านี้สวยงามน่าหลงใหล มีกลิ่นอายของความลึกลับซับซ้อน ชวนพิศวงสงสัย...
อย่างไรก็ตาม เธอคือคนที่ทำให้ฉันยืดอกขึ้น และร้องเพลงได้
และไม่ลังเลที่จะเสี่ยงต่อบางอย่างที่น่ากลัวนัก..สิ่งที่ความรักนำมาให้ แม้มิใช่แค่ความหอมหวานแต่ที่เหลือไว้ก็หาใช่-เพียงความขมขื่น ฉันเอง
..................................................................
ความรักก็เหมือนกาแฟนั่นแหละ ทั้งที่รู้ว่าขม
แต่เราก็ชื่นชมในกลิ่นหอม
เพลง:มาชารี :ฉันคือสวนดอกไม้ในความเดียวดายของเธอ
...................................................................
