Blue Gypsy:Artist
คนดีในความคิดถึง
........
การกลับมาสู่กระท่อมดินอีกครั้ง ทำให้ผมพบตัวเองในมุมที่ลืม(ซ่อนแอบ)ไว้
ในลิ้นชักของความทรงจำ....
ผมจุดเทียนไข..และบีบผิวส้มให้เต้นระบำ
ช่างแมงเม่าเถอะ .ช่างจิ้งจกตุ๊กแกด้วย
...........
เห็ดหอม...เริ่มแต้มสนามหญ้าหน้าบ้านแล้ว
ซอมพอแสดแข่งกับจ้อล่อ (มันคือชงโค-เสลา- หรือตะแบก ?)
เป็นดอกไม้ที่เพิ่งแย้มบานปีนี้ อ้อ เหลืองเชียงรายด้วย..
ส่วนตะเบบูญ่านั้น ชมพูอมม่วง-บานไม่แฉ่ง...
เพราะต้นไม้ไม่แข็งแรงสมบูรณ์-โดนลมหน่อยก็ร่วงแล้ว
ถ้าอดทนหน่อย คงได้เห็นทุ่งฝันในฝัน
วันที่ดอกไม้ทุ่งดาวบานเต็มต้น ม่วง- แสด-เหลือง-ชมพูพราว....
..........
หลังฝน ผมถีบจักรยานไปตามถนนสีแดง
ขณะยามเย็นถูกห่มกอดด้วยสีคราม-เขียว
และหมอกฝนสีเทา เกี้ยวเขาสีน้ำเงินอยู่ทางตะวันตก
ดินหอม ฝนหอม ทิวเทือกเล็กๆด้านตะวันออก ปรากฏรุ้งกินน้ำ....
สวยงาม ข้ามฟ้า โค้งกลมสวยอย่างไม่เคยเห็นมาก่อน
.........
....เหมือนซุ้มประตูเจ็ดสี
รอต้อนรับขบวนแห่งเจ้าชาย(ผมไง..)
ถีบรถไปอย่างช้า ๆ ลอดซุ้มสายรุ้งแห่งความรัก
ที่ทอถักมาทักทาย.
คิดถึงเธอในความทรงจำอันแสนหวาน
ผมเอง
.........................................................................
~Remembrance is a form of meeting~
ความทรงจำ เป็นรูปแบบหนึ่งของการพบปะ
