.

ที่รัก

หอศิลป์ริมน้ำน่าน

...................

ฟังเสียงสายน้ำเซาะโขดหิน (ฉันยังอยู่ในอิตาลี-ท่าวังผา)

และเสียงนกร้องเพลงเจื้อยแจ้ว

ในแสงแดดอุ่นยามเช้า ที่หมอกยังเริงร่าอยู่เหนือทิวไม้....

ยามตื่นนอน มองจากห้องข้างบนที่กรุกระจก

เห็นขุนเขา-เงาไม้-แม่น้ำ ทำให้รู้สึกคิดถึงใครบางคน

อยากให้มางุ้งงิ้งอยู่ข้างๆ

....................

แม้ไม่ชอบดีไซน์บางอย่างของห้องนอนนี้ แต่ก็เป็นห้องนอนที่จัดมุมได้ดีมาก

( ในฝันของฉันก็เป็นแบบนี้.. ) ถือว่าเป็นโชคดีที่ได้พักห้องรับรองวีไอพีนี้

ทุกที ก็เป็นบ้านพัก ( ซึ่งก็ว่าเริ่ดแล้ว)..

.....................

เหตุผลก็คือเพื่อนก็กลัวเราเหงา ถ้าไปพักบ้านพักคนเดียว..

เขานอนห้องใหญ่ข้างบนเราก็ว่ามันบ้าแล้ว เหมือนท่านเค้าท์ในปราสาท...

ขืนให้พักคนเดียวก็ไม่เอา-กลัวผี ต่อให้น่ารักแค่ไหนก็ตาม!

..เนื่องด้วยสไตล์ล้านนา ผสมอังกฤษ ใช้ไม้เก่า ของเก่า

คงจะมีวิญญาณเก่าสิงสถิตอยู่

เวลาเดินพื้นไม้ลั่นดังเอี้ยดๆ (พอแล้วไม่เล่า-ไว้พามาดูเอง...)

....................

ภาพเขียนชุดที่แสดงอยู่เยี่ยมมาก ตอนนี้เขาสร้างบ้านพักด้านหลังอีก

และต่อลานหินสำหรับแสดงละคร-ดนตรี

มีความคิดดีๆที่น่าสนใจอยู่.

ไม่คิดถึงคุณเลยจริงๆ พับผ่า

ฉันเอง

................................................

Love which is not always springingisalways dying.

-- ความรักที่ไม่ผุดพลุ่งขึ้นใหม่เสมอ จะตายไปเสมอ--