2007/May/07

แคนโต้-คืนต่าง

1

บนผืนแผ่นดินที่ร้อนแล้งแห้งกราก

ยาก

ที่ต้นไม้ใบหญ้าจะเจริญงอกงาม

2

คืนหนาวในชีวิตเธอ

ช่างยืดยาวนัก

เกินความรักและอ้อมกอดฉัน

จะอุ่นพอ

(แต่ฉันจะซื้อผ้านวมมาเพิ่มเรื่อยๆ จ้ะ)

......................................................

2007/Apr/22

Blue Gypsy:Artist

.

.

My sweet heart

"I am in love with you

I am living my dream between a wakening.."

Susan Polis Schuty

เป็นเช้าอันแสนสุข-เด็กๆ ชีวิตและความรัก

ฉันเปิดพระคัมภีร์ และแบ่งปันรอยยิ้มนั้นมาเผื่อเธอ

ขณะเสียงนกเล็ก ๆ ร้องเพลงอยู่ในหัวใจฉัน

ความรักนั้นก็อดทนนานและกระทำคุณให้

ความรักไม่อิจฉา ไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง

ไม่หยาบคาย ไม่คิดเห็นแก่ตนฝ่ายเดียว

ไม่ฉุนเฉียว ไม่ช่างจดจำความผิด

ไม่ชื่นชมยินดี เมื่อมีการประพฤติผิด

แต่ชื่นชมยินดี เมื่อประพฤติชอบ

ความรักทนได้ ทุกอย่าง แม้ความผิดของคนอื่น

และเชื่อในส่วนดีของเขาอยู่เสมอ

และมีความหวังอยู่เสมอ และทนต่อทุกอย่าง

ความรักไม่มีวันสูญสิ้น....

.

.ที่รัก นี่เป็นวัจนะที่จริงที่สุดซึ่งฉันพยายามจะปฏิบัติให้ได้

ทว่าก็ล้มลุกคลุกคลานมาตลอด แต่ก็ดีกว่าไม่พยายามใช่ไหม

ฝากหัวใจมากับแดดกระจ่างยามเช้า

ฉันเอง

............................................................................

รัก.. เป็นสวนดอกไม้ ในความเดียวดาย

ของคนสวนผู้เกียจคร้าน

2007/Apr/16

Blue Gypsy:Artist

คนดีในความคิดถึง

........

การกลับมาสู่กระท่อมดินอีกครั้ง ทำให้ผมพบตัวเองในมุมที่ลืม(ซ่อนแอบ)ไว้

ในลิ้นชักของความทรงจำ....

ผมจุดเทียนไข..และบีบผิวส้มให้เต้นระบำ

ช่างแมงเม่าเถอะ .ช่างจิ้งจกตุ๊กแกด้วย

...........

เห็ดหอม...เริ่มแต้มสนามหญ้าหน้าบ้านแล้ว

ซอมพอแสดแข่งกับจ้อล่อ (มันคือชงโค-เสลา- หรือตะแบก ?)

เป็นดอกไม้ที่เพิ่งแย้มบานปีนี้ อ้อ เหลืองเชียงรายด้วย..

ส่วนตะเบบูญ่านั้น ชมพูอมม่วง-บานไม่แฉ่ง...

เพราะต้นไม้ไม่แข็งแรงสมบูรณ์-โดนลมหน่อยก็ร่วงแล้ว

ถ้าอดทนหน่อย คงได้เห็นทุ่งฝันในฝัน

วันที่ดอกไม้ทุ่งดาวบานเต็มต้น ม่วง- แสด-เหลือง-ชมพูพราว....

..........

หลังฝน ผมถีบจักรยานไปตามถนนสีแดง

ขณะยามเย็นถูกห่มกอดด้วยสีคราม-เขียว

และหมอกฝนสีเทา เกี้ยวเขาสีน้ำเงินอยู่ทางตะวันตก

ดินหอม ฝนหอม ทิวเทือกเล็กๆด้านตะวันออก ปรากฏรุ้งกินน้ำ....

สวยงาม ข้ามฟ้า โค้งกลมสวยอย่างไม่เคยเห็นมาก่อน

.........

....เหมือนซุ้มประตูเจ็ดสี

รอต้อนรับขบวนแห่งเจ้าชาย(ผมไง..)

ถีบรถไปอย่างช้า ๆ ลอดซุ้มสายรุ้งแห่งความรัก

ที่ทอถักมาทักทาย.

คิดถึงเธอในความทรงจำอันแสนหวาน

ผมเอง

.........................................................................

~Remembrance is a form of meeting~

ความทรงจำ เป็นรูปแบบหนึ่งของการพบปะ